Een paar weken geleden wandelden we zondags langs Paviljoen Nijstad in Hoogeveen. ย Er stond een enorme file. Het waren oude Volkswagens. Je weet wel: oude Kevers en van die mooi opgetuigde Polootjes en Golfjes die net boven het asfalt uitsteken, sommige voorzien van uitlaten die onder een Scania niet zouden misstaan.
๐๐ฐ๐๐ณ ๐๐๐ณ๐ ๐ท๐ฐ๐๐ฅ๐๐ณ๐ ๐ถ๐
Bij het Paviljoen vond het 5e Volkswagen/Audi Beach Event plaats.
Trotse eigenaren. Stoere jongens onder elkaar. Armpje uit het raam.
Ook meiden. Duidelijk in de minderheid, maar ze waren er wel.
De eigenaar van zoโn mooi opgepoetste, lichtgele Golf gaven we een duimpje.
“Weet je hoe oud-ie is?”, vroeg hij en voor ik kon antwoorden: “Vijftig jaar.”
Die was van net voor ons trouwen…
Verderop stond een fraaie Volkswagenbus. Een T1, voor kenners. Met dubbele zijdeuren. Die moet van voor โ63 geweest zijn. “Die zie je niet vaak meer, hรจ?”, riep de eigenaar.
En inderdaad, zelfs vroeger zag je ze niet vaak.
Hoe mijn broer eraan gekomen is, weet ik niet. Op een gegeven moment had hij er ook zo eentje. Een tweedehandsje. In de welbekende stopverfkleur. Hij had bedacht dat we daar op koopavond aardbeien uit gingen verkopen. Voor de ingang van de HEMA.
Met we bedoelde hij dan niet zichzelf.
Ik dusโฆ
Mijn zwager moest mee. Die had een rijbewijs.
Zijdeurtjes open en hup. “Uitdelen”, voorspelde hij. โZe gaan als de brandweer.โ
Nou, bij ons hoefde die niet uit te rukken.
Hij was dan ook helemรกรกรกรกl niet tevreden.
โJullie missen het heilige vuur!โ
Tsja, stel je even voor. De koopavond (toenโฆ), begin van het weekend, pa en moe even gezellig naar de HEMA, het goeie goed aan en dan, ineens, uit het niets:
“Wilt u nog mooie aardbeien mee? Drie dozen voor vijf gulden.”
Maar moe kwam voor sokken en ondergoed of een paar nieuwe nylons.
En pa? Die had zin in rookworst.
Aardbeien? Je bent niet wijs.
Denk niet dat het experiment daarmee werd afgeblazen. Dat kon ook niet.
Dat busje was er speciaal voor aangeschaft. Een TOPIDEE!
Beter ons best doen.
Ik kon goed met mijn zwager. We gaven elkaar slachtofferhulp. Daarom begonnen we de volgende koopavond met een halve rookworst. Na een paar uur zelfkastijding kochten we er allebei nรณg een. Stel je voor dat er nรฒg een koopavond zou volgenโฆ
Met m’n zwager heb ik veel opgetrokken. Net terug uit militaire dienst. KVV’er. Technische dienst. Tankspecialist. Weer burger. Mooi. Er was werk genoeg…
Op vrijdag ging hij met mij naar de markt in Emmen. Daar was het vechten voor je brood. Agressieve concurrentie. Grote kerels. Hadden mโn vader kunnen zijn.
Eรฉn zoโn koopman, Johannes, kwam me โs morgens om half zes achterna.
โIk pak mโn mes! Jij met je grote b*k!โ
Hij kwam uit Vollenhove. Rietsnijders. Die hebben nu eenmaal altijd een mes op zak.
Praatjesmaker. Kreeg zโn mes niet eens openโฆ
Ons team bestond vrijdags, naast mijn zwager en mij, uit een paar 65-plussers.
Mijn broer had vrijdags geen tijd. Logischโฆ Die was op inkoop voor de zaterdagmarkt.
Lammert, een van de AOW-ers, was ooit trappenbouwer. Secuur werk. Rustig blijven. Achter de sinaasappels was zijn vaste plek. Daar had je de minste drukte.
Behalve in de bouwvak. Geen markt zo druk als die in Emmen. Kooplustig publiek.
Een grote stoet petjes, t-shirts en korte broeken die elkaar voortduwden.
Lammert rookte. Caballero Filter. Pakken van 25. Lucifers van De Zwaluw. Als de druk erop kwam rookte hij halve peuken. Peukie erin, peukie eruit en weer een nieuwe. Lucifertje eraan enโฆ hup, midden tussen de vloeipapiertjes van de Jaffaโs.
Brand! Ik zie Lammert nรฒg stampen met zโn sandalen. De brandende papiertjes vlogen alle kanten op. Een steekvlam! Zelfs de sinaasappels vlogen in de fik.
Stel je voor. De markt in de hens. Hoe blus je dat? Tussen duizenden mensen?
Mโn zwager stond gelijk in de overlevingsstand.
Hij rende naar het cafรฉ. Belde de brandweer.
Ze kwamen via de Hondsrugweg.
Een rood bestelwagentje met een blauwe zwaailamp en zoโn toetertje: Ta-ti! Ta-ta!
Twee man. Ze klimmen over het hek, een met een geelkoperen rugspuit.
Door de mensenmassa. Naar de brandhaard.
Spuitgast 1 richt de spuit op de vlammen. Spuitgast 2 begint te pompen.
Niks. Nog eens. En nog eensโฆ
Eindelijk! Water! Drupโฆ drupโฆ of een 65 jarige stond te plassen.
Gewoon een theatershow. Het publiek schatert. Er klinkt zelfs applaus.
Swoesjโฆ! Weer een steekvlam.
Onze visboer werd de held van de markt. Even blazen met zโn poederblusser.
Een paar grote stofwolken enโฆklaar!
Applaus!
De brandweermannen dropen in stilte af.
En Lammert?
De grond werd hem te heet onder de voeten.
