Veiligheid begint vaak met iets kleins. Een deur die op slot zit. Een lamp die brandt.
Of simpelweg het gevoel dat je huis écht je thuis is. Dat gevoel willen we allemaal
hebben.
Goed nieuws: het aantal woninginbraken daalt al jaren. In Nederland daalde het
aantal inbraken met 75% tussen 2012 en 2025. Ook bij ons. Met ongeveer tachtig
inbraken per jaar en een aantal pogingen zitten we relatief laag. Dat is een ontwikkeling
om vast te houden. Het laat zien dat aandacht voor veiligheid werkt. Dat
inwoners alert zijn en we samen stappen zetten. Tegelijkertijd geldt: iedere inbraak
is er één te veel. Ondanks de positieve, dalende trend blijft een inbraak een misdrijf
met een grote impact. Daarom houden we hier blijvend aandacht voor, om het zoveel
mogelijk te voorkomen en aan te pakken.
Maar het aantal inbraken is niet nul. Achter elk cijfer zit een verhaal. Van iemand
die thuiskomt en ziet dat er iets niet klopt. Een opengebroken raam. Een lade die
overhoop ligt. En vooral dat knagende gevoel: hier is iemand geweest die hier niet
hoorde. Dat heeft impact. Het gaat niet alleen over je spullen, maar raakt vooral je
gevoel van veiligheid.
Want laten we eerlijk zijn: de tijd van “de achterdeur is los” ligt echt achter ons. Hoe
gezellig en vertrouwd dat vroeger misschien ook voelde. Tegenwoordig geldt: een
open deur is een uitnodiging voor een gelegenheidsinbreker. Tegelijk zien we een
verschuiving in criminaliteit. Waar traditionele woninginbraken afnemen, nemen
andere vormen toe. Denk aan oplichting door nepagenten of nepbankmedewerkers,
en digitale fraude via internet. Criminaliteit verandert en vraagt dus ook om
een andere alertheid van ons allemaal.
Gelukkig kunnen we zelf veel doen. Met goede sloten en verlichting. Door even de
buren te vragen een oogje in het zeil te houden als je weg bent. Het zijn geen ingewikkelde
maatregelen, maar ze maken wel verschil. Gelegenheidsinbrekers houden
er namelijk niet van om moeite te doen. Die zoeken de makkelijke weg. Laten we er
dus voor zorgen dat die weg niet door onze straat loopt.
Veiligheid is iets van ons allemaal. Van de politie, de gemeente en van inwoners onderling.
Elkaar kennen, naar elkaar omkijken en signalen delen; dat maakt een buurt
sterk. Inbrekers rekenen op een moment van onoplettendheid. Laten wij rekenen
op elkaar. Dan trekken we de deur achter ons dicht en kunnen we denken: hier ben
ik thuis, hier ben ik veilig.
