Gewoon deurdondern (een waorgebeurd verhaal uut de jaoren 80)
Op ‘t moment da’k mien oranje Opel Kadettie instappe, wee’k het al. Ik kome te late. Ik hebbe aover twintig minuten een ofspraok bij de tandarts. Mar dat gao’k nooit halen. Van de spanning druk ik mien kaken zo stief op menare da’k der koezenzeerte van kriege. Dat komp der nou van. Ik wete wel zeker da’k dizze controle niet zonder gattieszal deurkomen. En aans zal de tandarts mij uut grammieterigheid wel flink under haanden nemen.
Gestrest drei ik de sleutel umme en mit een peute gas schiet ik de straote op. Intied a’k mien ogen strak op de weg veur mij holle, doe’k op gevuul een cassettebaandtie van Normaal in de speuler. Al mu’k dan wel opschieten, ik wille onderweg wel graag mooie muziek heuren. De rauwe stemme van Benny Jolink zingt mij toe ‘… Wij doet ’t niet sloom, wij doet ’t ruig …!’ En umda’k dat best wel toepasselijk viene, zet ik de volumeknoppe op tiene en drukke het gaspedaal nog wat wieder in.
Vergimme, springt het stoplocht ok nog op rood! Zuj net zien. Altied aj haost hebt, hej van alles tegen. Gejaagd hol ik het gas inedrokt umme mar zo snel as meuglijk weg te kunnen rieden. In mien achteruutkiekspiegel zie’k de uutlaotgassen wild naor baoven daampen. Naost mij stiet een dikke auto. Een BMW geleuf ik. Een man mit gries haor zit achter het stuur en an zien kop te zien is hij al net zo geïrriteerd as ikke.
As het stoplocht op gruun springt, vliég ik veuruut. De vent naost mij döt hetzölfde, zodat wij binnen de kortste keren naost menare riedt. Dit veult niet goed. Umme de BMW veur te blieven, trap ik mien gaspedaal nog wat dieper in. ’t Is net asof Benny ok viend da’k gaank op de lolly murre holden. Hij zingt zien ‘… Gewoon deurdondern …’ mit op de maote van mien schakeln.
De snelheidsmeter van mien auto löp inmiddels op naor ongekende hoogte. Veur mien karregie dan welteverstaon. Ik rieë bijna 100 op een weg waor a’k 80 magge. Gelokkig mar dat der niet veule volk an pad is. De BMW dök iniens naost mij op en ik zieë de man in het veurbijgaon evenpies grijnzend naor mij kieken. Ik vule mij iniens een vreselijk dom kuken. Wat dèenkt hij wel niet mit zien dikke karre. Ik hebbe dan wel een olde Kadett, mar daor kan’k nog best mit uut de voeten. Ik zal hum wel ies evenpies een poepie laoten roeken.
Ik drokke het gas noe zo wied as meuglijk in. Mien rogge wordt strak tegen mien stoel anedrukt en ik vule een druppeltie zwiet bij mien nekke langes lopen. Het valt nog niet zo veule mit umme de BMW in te halen. Intied a’k naost hum rieë kiek ik hum triomfantelijk lachend an. Wat bin’k trots op mijzölf. Dat he’k toch mar mooi eflikt. Ik bin hum veurbij …
Lauda dèenkt daor waarschijnlijk een beetie aans aover. Want veur a’k der arg in hebbe, zie’k hum iniens weer naost mij rieden. Wat zuw noe kriegen? Hier wor ik barre verniendig van… ik laote mij niet weer inhalen. Kom op zeg! Grammietig trap ik mien Opeltie vanneis op zien starte. Mien bloed jag mij deur d’hoed en de motor loeit deraover. Ik zieë de keerl naost mij noe keihard lachen. Hij hef der lol in zo te zien. Nou ikke ok! Ik lusse hum rauw. Hij in zien popie-jopie auto…
Mit Benny zien ‘… Langzaam kome wij an ’t hoogtepunt… ‘ goezend in mien oren, naodere wij een kruuzing. Ik laot ‘t gas lös en prebere mien autogie veur de BMW te kriegen.
Ik wille de kop van die autocoureur wel ies zien as mij dat lukt. Hij redt nog steeds naost mij en gebaart mit zien haand naor de barm. Wat wil hij noe dan? Ik schrikke der van. Het lek erop dat hij mij naor de kaante van de weg wil hebben. Waorumme dat? Mien harte slat nou 28 keer aover. Och, god. Nee, toch! Dommiet is die vent der iene van de plietsie. Dan he’k een beste bekeuring te pakken, bin’k mien riebewies kwiet of arger nog … wor‘k in menare ‘houwd mit een honkbalknuppel. Dan is hij niet van de plietsie, mar een ontsnapte crimineel.
Ik murre noe wel stoppen, want Lauda manoeuvreert zien bolide veur miendes. De kolde rillings loopt mij aover mien rogge a’k een paar lange bienen de auto uut zie slingern. Ik dreie het autoraampie lös en heur hum zeggen: ‘Zoooo…, jij bent een snelle dame!’ Zien grote haand gledt zien binnenbuuse in. Och, ja heur! Ziej noe wel. Daor pakt hij zien bonnenboekie al. Nou bin’k straks te late bij de tandarts en he’k nog een dikke bekeuring ok. Ik har hetzölfde wel edacht. Mar in plaats van zien boekie te pakken, koomt der twei briefies uut zien jasse. ‘Kijk ‘s snelle dame, ik heb hier twee vrijkaartjes voor jou voor het circuit in Zandvoort, wie weet steek je er nog wat van op.’ Onder Benny zien leste ‘… Dat is deurdondern…!’ kiek ik de keerl kats veraldereerd nao as hij terogge löp naor zien BMW.
Veur mien ofspraak bij de tandarts koon’k nao dizze race nog wel op tied, mar ik staore noe wel evenpies gloepens onneuzel mit mien spreekwoordelijke bek vol taanden!
Nou, moi hè!
Yvonne Bijl – Hooijer
