Mijn vrouw was van plan hutspot te koken. De straat vol met blad, de dikke jas uit de kast, het dikke dekbed erop. Nat. Koud. Herfst. Brrrโฆ en dan ook nog wortels met uien.
๐๐๐๐ ๐ด๐๐๐ ๐ท๐๐๐๐๐๐ ๐ข๐
De rookworst die erbij hoort heb ik wel zin in, want die krijgen we nooit meer. Sinds ze hebben ontdekt dat alles wat lekker is slecht voor een mens schijnt te zijn, is dat feest voorbij.
Hutspot. Gruwelijk.
Als we in deze tijd van het jaar uit de kerk kwamen, dan werden we als groenteboerenkinderen na de koffie met koek en voordat we aan de soep met vlees gingen aan het werk gezet. De winterpenen voor de hutspot moesten door de machine.
Stiften noemden ze dat. Dan stond dat mooi klaar voor de maandag, want op maandagochtend werd er een pond gestifte wortels in plastic zakjes geschept en daarna kwam er een half pond gesneden uien op. Anderhalf pond hutspot voor 98 cent.
In de reclame. Alles handwerk.
Nee, het is nog lang geen slavernijverleden, maar een prettige jeugdโฆ
Ik moet er nog wel eens aan denken wat we vroeger allemaal moesten bedenken om de kost te verdienen. Die twee uur extra werken per week die de Rabobank deze week voorstelde deden we er toen per dag al bij. Niet alleen de groenteboeren, hoor.
De bakkers, slagers, kruideniers, iedereen moest piezakken.
Ja, dat is zo ouderwets geworden, dat Google zelfs het woord piezakken niet meer kentโฆ
Maar goed, die hutspot dus.
Zaterdag hadden we iets te vieren, daarom namen we het er net buiten ons dorp, net over de grens naar Zuidwolde eens even lekker van. Vier gangen en een wijntjeโฆ
We gaan niet zeuren over de prijs, de avond was het meer dan waard, maar een zaal vol met gewone mensen, tafel aan tafel, zelfs pensionadoโs.
Je zou toch denken: waar doen ze het allemaal van?
Dat allemaal van die tegenvallende AOWโฆ
We kregen bij elk gerecht groente, met uitleg van onze tafelbediende. In ons geval de directeur van de uitspanning zelve. Hij raakte soms de tekst even kwijt. Hij moest er ook veel over uitleggen. โEn deze heeft geloof ik courgetteโ, zei hij.
Hij glimlachte verontschuldigend. Na enig zoeken vond ik een schijfje waar je doorheen kon kijken en inderdaad, dat zou maar zo eens courgette kunnen zijn.
Het volgende gerechtje (gangetje drie) was met rode bietjes. โGravad laxโ, noemde hij het. Drie stukjes van 1,5 centimeter. Ik zou ze over het hoofd hebben gezienโฆ
Kunstwerkjes. Hoe bedenken ze het.
Even terug naar de hutspot van mijn moeder.
Wij verkochten ook gekookte bieten. De rauwe bieten waren bijna het gehele najaar en winter in de reclame: 2 kilo voor 1 guldenโฆMaar bijna niemand kocht die dingen. Iedereen was bang voor de spatten rode smurrie in de keuken die bij het koken vrij kwamen. Onoverkomelijk. Niet weg te poetsenโฆ.
Als extra service kookte mโn moeder ze in onze snijkeuken, een hele teil vol tegelijk, 25 kilo. Ik zie het nog stomen. Een wonder dat de brandweer niet uitrukte. En dan die geurโฆ
Maar, business is business, een pond gekookte bietjes voor 49 cent, dat was 1 gulden per kilo! Een goudwinning!
Allemaal nostalgie, natuurlijk.
Maar, wie van ons had vroeger kunnen bedenken dat we met zโn allen zo goed terecht zouden komen. Tuurlijk zijn er uitzonderingen, maar eerlijk, hadden jullie dit verwacht?
Ja, ik verbeeld me ook wel een iets hoor, dat ik het allemaal zo knap heb gedaan. Dat die welvaart vooral aan mezelf te danken is..
Maar ach, eigenlijk ben ik maar gewoon een jongetje van de gestampte pot.
Al blij met een stukje rookworst. Ik hou op met zeuren.
โHeerlijk, schat, lekker hutspot! Gezellig!โ
๐.๐. Och ja, en jullie zijn natuurlijk nieuwsgierig wat we te vieren hadden, hรจ?
๐๐จ๐ฎ, ๐ฐ๐ ๐ ๐๐๐ง ๐ฏ๐๐ซ๐ก๐ฎ๐ข๐ณ๐๐ง!
Vrijdag hebben we ons nieuwe appartement op naam gekregen.
Na 35 jaar gaan we ons huis verlaten.
๐๐ง ๐๐๐ญ ๐ก๐ฎ๐ข๐ฌ ๐ฌ๐ญ๐๐๐ญ ๐ง๐ฎ ๐จ๐ฉ ๐ ๐ฎ๐ง๐๐.
https://www.funda.nl/detail/koop/hoogeveen/huis-de-drift-126/44592974
Een buitenkansje al zeg ik het zelf. Een (h)eerlijke woning.
En jullie weten dat ik niet van overdrijven houdโฆ
