Ik zal maar meteen eerlijk zijn: ik houd niet van anoniem. Helemaal niet zelfs. Niet
van mensen die onder een schuilnaam van alles roepen op internet. Dingen die ze
in het volle licht nooit zouden durven zeggen. Vanaf de veilige bank, met een nepnaam en een profielfoto van een hond of een zonsondergang.

Nog erger vind ik anonieme accounts die jonge kinderen en pubers op het verkeerde been zetten. Sextortion heet dat. Dreigen met het online zetten van intieme
beelden. Dat veroorzaakt enorme ellende. Levenslange schade, soms. En ondertussen blijft de dader vaak onzichtbaar. Laf, vind ik dat. Net zo laf als vandalisme plegen of overlast veroorzaken en daarna hard wegrennen. Stoer doen in het donker, maar verdwijnen zodra het licht aangaat.

Maar, anoniem is niet altijd fout.

Ik ben namelijk heel dankbaar voor de inwoners in onze gemeente die anoniem
misstanden melden via Meld Misdaad Anoniem. Drugs, illegaal vuurwerk, wapenbezit, prostitutie. Zaken die onze veiligheid en lee¡ aarheid ondermijnen. Dat kan
trouwens ook gewoon bij de politie. Maar ik snap heel goed dat dat niet altijd veilig
voelt als een melding naar jou te herleiden is. Dan is anonimiteit geen lafheid, maar
bescherming.

Het aantal meldingen via Meld Misdaad Anoniem is in onze gemeente gestegen
van 87 (2024) naar 117 (2025). Een stijging van meer dan 30%. Dat zegt iets. Over
betrokkenheid. Over mensen die om hun buurt of dorp geven.

Tegen iedereen die zo’n melding ‘verraden’ of ‘snitchen’ vindt, zeg ik: flauwekul.
We willen allemaal fijn leven. In een veilige straat, een veilig dorp. We willen dat
kinderen onbezorgd kunnen opgroeien. Het gaat om de samenleving van ons allemaal. En laten we eerlijk zijn: wie ervoor kiest om illegale praktijken te ondernemen,
moet er rekening mee houden aan de zijlijn van de samenleving te komen staan.
Conclusie: bijna altijd is anonimiteit laf. Soms is het juist moedig. Bedankt voor je
melding, want dan kunnen we die ondermijnende activiteiten aanpakken.