Tegen mij kuj Drents praoten

’t Is jullie vaste niet ontgaone dat wij an ’t Ogeveine veier neie wetholders hebt. Die samen, as zakencollege, orde op zaken mut stellen. Die samen oons spaarpottie vullen mut. Want de moezen ligt hier al een hiele tied katsie dood veur de spinde en dan der bij: wij zit inmiddels ok aordig nauw in de klompen. En dan druk ik mij nog zachies uut. Mar goed. Ik geef ’t oe te doen heur. Wát een ondankbare taak. Het lek ja wel een beetie op een huusholden. Ie kunt poetsen waj wilt, mar der lig altied vanneis stof en narigheid. En daor muj wel tegen kunnen.

‘Zo hé!’ lachte de Baos lèestdaags toen hij naor een interview mit ’t neie koppel keek. ‘As die lui an ’t Ogeveine regern wilt, magt ze wel ies bèter Drèents leren praoten. Dat klinkt ja nargens naor.’

Ik bin ’t lange niet altied mit hum iens, mar dizze keer had hij hielemaolt geliek. Der was der ientie bij … aah die kun ’t wel heur. Mar ja. Die komp ok uut Aalden. Veur de aandere drei zag ik nog een mooie uutdaging. Die mussen neug op Drèentse les. Vun ik.

‘Misschien as ze een snoetschoetie veur doet van ’t Huus van de Taol, dat ze dan Drèents praoten kunt?’ lachte ik. ‘Dat zul nog ies mooi handig weden. Gewoon zo’n ding opzetten. Et Voilà!!’

Ik vun ’t zo’n gloepens mooi idee. Ik vuulde de woorden veur een gedicht opborreln en mien penne uutrollen!

Tegen mij kuj Drents praoten

Der was ies een raodsman uut Haarlemmermeer

die zöcht een nei huussie, ’t bevöl hum niet meer

De jacht en de drokte, ‘t vliegtuugverkeer

daor was hij poepflauw van, daor kwam ’t op neer

 

Hij wol hiel wat aans en zag op een dag

een barre mooi stekkie, dat in Drenthe lag

Ok zien kiendern waren bliede, dus hij gung aoverstag

zij zeden mit zien allent de randstad gedag

 

Ze zetten de stap en verhuusden al rap

hij zee tegen zien vrouwe, (’t was meer veur de grap)

Dat hij Drèents wol leren, want dat leek hum wel knap

en hij begreep van die taal gien bal en gien klap

 

Zien eega die lachte, mar gaf hum geliek

’t Leek heur wel handig, veur de politiek

Ze kocht hum een kappie mit een tekst, hiel uniek

‘Tegen mij kuj Drents praoten’ dat leek heur ludiek

 

Dus toen hij die weke vergadern mus

kreeg hij van heur een zwei en een kus

’t kappie deu ze hum veur, zodat hij dommiet wus

hoe hij zo dalijk Drèents praoten mus

 

Ienmaolt aanwezig in de vergaderzaal

bevreur achter zien schoetie zien hiele verhaal

zien Haarlemmermeers vergat hij totaal

hij sprèuk honderduut, in een aand’re taal

en preut zó barre plat, ’t was écht niet normaal

 

Elk woord dat hij zee, sprèuk hij vloeiend en vlot

’t hiele college dat schrök zich kapot

En al leek hun die keerl wel een klein beetie zot

hij kun wel snel Drèents en dat was best wel vlot

 

En aj nou zulden dèenken: Wat is ‘t moraal van ‘t verhaal:

zo’n stom schoetie veur de kop, wat ja abnormaal

Mar kiek naor de raodsman, das toch gewoon geniaal

die prat mit dat kappie mar mooi Drèentse taal!

 

Toen a’k mien gedicht klaor har, legde ik mien penne neer, gleed ’t papier glad en las hum veur an de Baos.

‘Ja, ja toe mar weer ieje’, snèuf hij. ‘As ’t zou makkelijk weden zul … ’t liekt mij toch bèter dat ze mar gewoon op Drèentse les gaot.’

 

En dat, beste mèensen. Wordt vervolgd.

 

Nou moi hè!

 

Yvonne Bijl-Hooijer

yvonnebijl.nl

 

Meer van mij lezen?

De Baos & Ikke is ter ok as boek!

Te bestellen via yvonnebijl.nl

Deel dit bericht!

Geef een reactie