Vrijheid blijheid: oftewel mit de koppies lös in de kaste

Soms hè … bin’k zo roeg in de kop. Dan wi’k ontsnappen an alles en iederiene. Op zukke momenten zit mij mien eigen angebrachte keurslief veuls te strak umme d’hoed en he’k zin umme alles van mij af te gooien. Hebt jullie dat ok wel iens?

Ofgelopen zundag was ’t weer zover. In een poging mij wat vrijer te vulen, bedacht ik mij ineersten da’k een BH-loze zundag gung instellen. Wij bleven toch in huus.

’s Morgens stund de Baos humzölf te scheren veur de spiegel toen a’k uut de does stapte en mien goed an deud.
‘Vergèèt ie niet wat doefie?’ sputterde hij mit de schoembellen onder zien neuze toen a’k mien bloesie aover de kop trök. ‘Nee heur’, antwoordde ik mit mien narm deur iene mouwe, kiekend deur de halsopening. ‘Ik neme vandage een BH-loze zundag.’
‘Mur ie weten’, zee hij, intied hij het schoem van zien scheermessie oftikte. ‘Zal oe vaste mooi staon.’ Nou! Dat traakte mij niks. Of ’t mij noe mooi stund of niet. Ik harre gewoon gien zin an dat strakke gedoe umme mien lief en wij bleven toch thuus ja. Baos dacht daor trouwens aans aover.

Nao oons plakkie stoete zee hij iniens: ’Vrouw Biel, hoe liekt ’t oe toe daw zo dommiet de fietse pakt? Het is ja mooi weer.’ Ik dachte bij mijzölf dat een klein stukkie fietsen wel lukken zöl zonder BH.

Toen wij onder de bomen in ’t Spaarbaankbos deur kwamen, vun’k het eigenlijks best wel kold allent mit mien bloesie an. De wiend jèug mij deur de mouwen en goesde langs mien blote lief, zo zonder borstwering. Mar natuurlijk zee’k der niks van …

Op ’t Dwingelderveld hobbelden en bobbelden wij aover een kronkelnd zaandpadtie hin. Mien vrije gevuul wördde flink op de proef esteld. Dat snapt jullie wel dèenk.

An ’t ende van ’t fietspad kregen wij een snackhokkie in ’t vizier. De Baos leup ’t water in de mond mit de gedachte an een dikke ijsko. Al ha’k daor ok wel zin an, toch stuitte mij dat idee wel een beetie tegen de borst, want ik zagge een hiele bulte volk op ’t terras zitten. En dan zöl iederiene dommiet zien da’k gien BH an harre a’k der langes leup. Gelokkig ha’k een grote tasse bij mij die a’k as pantser gebruuken kön.

Veurzichtig lèup ik achter de Baos an naor een leeg taofeltie, de tasse intied strak tegen mij anedrukt. Toen a’k mien konte an de stoel harre, zette ik mien tiedelijke harnas zachies op de grond. Angstvallig proberend de boel niet te veule te laoten schommeln. De Baos had der wel gein umme.
‘Ha haaaa doefie!’ zöng hij het haoste uut. ‘Kuj dat niet vaker doen? Ik vien ’t wel wat hebben heur, oen koppies lös in de kaste.’ Ik könne der niet umme lachen en krege zo zachiesan een klein beetie spiet van mien impulsieve actie.

Nao oonze korte pauze schoefelde ik weer mit mien tasse veur d’hoed naor mien fietse. ‘K ware bliede daw weer wieder gungen. ’t Was intied behoorlijk ofekoeld. Veural onder de bomen was ’t griezelig kold. En wat waren der een bulte fietsers an pad. Ik vuulde mij hoe langer hoe meer opelaoten mit mien ongemakkelijke geslinger.

Via de Aanserdennen vervolgden wij oonze tocht naor Rune. ’t Wördde bewolkt en de wiend haalde an. As ’t mar niet gung regen, dacht ik bij mijzölf. Dan kön’k de borst ja letterlijk nat maken …

De Baos fietste veurop en keek zo of en toe iens gniffelnd achterumme of’k hum wel bij kön holden. Mit mien rechter haand an ’t stuur en mien linker narm veur de borst was ’t nog een hiele toer kan’k oe verzekern.

Nao een halve dag fietsen waren wij dan eindelijk weer thuus. Bibberend van de kolde stèuf ik kats verkleumd de trappe op naor mien klerenkaste, intied de Baos een flessie bier uut de koelkaste trök.

Beneden ekomen, keek hij mij vraogend an. ‘Wat noe dan vrouw Biel. Hej oen Berend Hendrik weer anetrökken? Dan muj het wel barre kold hebben hé. Mar ie weet toch wat ze zegt of niet: Wie A zeg, mut ok B zeggen.’

Mit de deurklinke in de haand bibberde ik: ‘Ja, Baos. Dat wee’k ok wel heur. Mar veur mij is het nou evenpies klaor mit mien BH-loze zundag. Want ie weet toch wat ze zegt of niet: Wie B zeg, mag gerust ok H zeggen.’

Nou, moi hè!
Yvonne Bijl-Hooijer

Meer van mij lezen?
Kiek dan iens op:
Yvonnebijl.nl

Deel dit bericht!

Geef een reactie